De aardappel is een plant die ondergronds een energievoorraad in de vorm van zetmeel aanlegt. Het zetmeel wordt bewaard in de vorm van knollen, die eveneens aardappelen of aardappels worden genoemd. De knollen worden gevormd aan ondergrondse stengels, stolonen genoemd.

In veel Europese en westerse landen is de aardappel een basisvoedingsmiddel. Net als rijst, pasta en brood is de aardappel een belangrijke bron van koolhydraten.

Abrikozen zijn rijp van half juli tot en met begin augustus. Deze vrucht is ideaal voor jam, stoofschotels, desserts en gebak, omdat het hun natuurlijke zoetheid bij verhitting verliest.

De beroemde Apricot (abrikoos) kruimeltaart wordt gemaakt van vers deeg, een mooi contrast van zoet met de zure abrikoos basis.

Er zijn twee soorten amandelen: zoete en bittere.

Zoete amandelen kunnen zo gegeten worden of worden als decoratie gebruikt. Ze worden gebruikt om amandelspijs, noga of marsepein te maken. Er kan amandelolie of amandelmelk van worden gemaakt. Die is licht verteerbaar en kan als vervanging van koemelk dienen.

Bittere amandelen werden met name gebruikt voor het produceren van bittere amandelolie.

De ananas is een tropische plant, oorspronkelijk afkomstig uit Brazilië, Bolivia en Paraguay. De plant behoort tot het geslacht Ananas uit de bromeliafamilie.

Tekenen dat een ananas rijp is:

• Middelste bladeren bovenop makkelijk los te trekken
• Sterke ananasgeur
• Stevig, veerkrachtig vruchtvlees

Ananas is heerlijk te verweken op een tropische pizza, gemaakt van Tante Fanny pizzadeeg, of in bladerdeeg desserts....

De anijsplant (Pimpinella anisum) is een bloemdragende plant die behoort tot de schermbloemenfamilie. Anijs wordt gebruikt voor het aromatiseren van gerechten. De kruidige-zoete geur die doet denken aan drop. De zaden zijn zeer geschikt voor bakkerijen, zoals anijs taart bijvoorbeeld. Daarnaast kan het een medicinale werking hebben. Hij heeft een kalmerend effect op de maag en darmen.

Cox s Orange Pippin is een kleine, bleekgroene appel , die bij het rijper worden geelgroen met oranje-rode blos en strepen kleurt. Van dit ras zijn vele kleurmutanten bekend. De vruchten hebben een sterk eigen aroma, het zogenaamde Cox s-aroma. Het vruchtvlees is tamelijk vast. Cox s Orange Pippin kan voor het maken van appelsap gebruikt worden.

De Elstar is een appel met een rode blos op een geelgroene ondergrond. Er zijn echter zeer veel kleurmutanten van helderrood tot donkerrood. In tegenstelling tot Jonagold smaken appels zonder blos ook goed. De smaak heeft een karakteristiek aroma. Het vruchtvlees is roomwit en sappig. Elstar kan wel in het appelgebak, maar houdt veel vocht vast. Dit kan gecompenseerd worden door middel van gedroogde vruchten. Ook is deze appel geschikt voor appelmoes of sap.

Jonagold is een appelras. Jonagold is in 2006 in Nederland de op een na meest geteelde appel: 1782 ha (19 %) op een totaal van 9562 ha. Elstar is de meest geteelde appel. Bij een vergelijkend onderzoek in 2005 naar verschillende appelrassen door de universiteit van Bonn kwam Jonagold als gezondste uit de bus.

De Idared (in Polen: Najdared) is een grootvruchtige, geelgroene appel met een rode blos. De appel is tamelijk zuur en heeft weinig aroma. Het suikergehalte is laag. De appel is vooral geschikt voor appeltaart en appelmoes. De Jonagold is een goedkoop appelras.

Bakpoeder is een chemisch middel dat aan het deeg wordt toegevoegd om het te laten rijzen. Het vervangt gist als rijsmiddel.

Doordat er geen andere geur- en smaakstoffen gevormd worden, zoals bij gist wel het geval is, zal de smaak van het gebakken product niet veranderen, afgezien van een hoeveelheid zout die in het deeg achterblijft.

Bakpoeder bestaat meestal uit gelijke hoeveelheden dubbelkoolzure soda en citroen- of wijnsteenzuur. Als aan bloem bakpoeder wordt toegevoegd verkrijgt men zelfrijzend bakmeel.

Of uw bokvorm van metaal, glas of keramiek is, overvast betekend een estendigheid van 250 ° C.

Porselein, aardewerk en keramiek: Zorgen voor casseroles mooi krokante buitenkant en de binnenkant blijft mooi sappig.

Metaal: Dit geleidt de warmte heel goed, zo wordt de kooktijd verkort. 

Gietijzer en roestvrij staal: Ideaal voor lange verwerkingstijd, denk aanstoofschotels. Om te zien hoe een menigte is gestratificeerd, kan je kiezen voor een glazen versie.

Vers bladerdeeg moet ongeveer 10 minuten vóór de verwerking uit de koelkast worden gehaald.

Boter is de gekarnde room van melk. Men spreekt ook wel van roomboter, wat een pleonasme is, aangezien boter altijd van room gemaakt wordt. De productnaam boter is beschermd en moet ten minste 82% melkvet bevatten. Daarom wordt bijvoorbeeld het Engelse peanut butter niet vertaald als pindaboter, maar als pindakaas. Margarine (vroeger kunstboter genoemd) is dus anders dan boter, ook al wordt het in dagelijks spraakgebruik ten onrechte vaak zo genoemd.

Vers bladerdeeg, gekruid met boter, is geschikt voor de mooiste bladerdeeg creaties. De prachtige boter smaak ontvouwt het hele huis, opvallend is de boter smaak.

De Hanenkam (Cantharellus cibarius) is een paddenstoel uit de familie Cantharellaceae. De soort wordt ook wel cantharel of dooierzwam genoemd. Het is een eetbare paddenstoel met een licht peperachtige smaak.

De croissant komt oorspronkelijk uit Oostenrijk. Volgens de overlevering groeven de Ottomanen, tijdens de belegering van Wenen in 1683 (volgens andere bronnen tijdens een eerder beleg, of tijdens een beleg van Boedapest), een tunnel onder de stad, die uit kwam bij een bakkerij. De bakkers sloegen alarm waardoor de Ottomaanse belegeraars werden verslagen. Als overwinningssymbool werd een halvemaansvormig broodje gebakken, dat we nog steeds kennen als de croissant.

Het beslag is gemaakt met gist, maar naar omstandigheden wordt bewaard zodat de boter of margarine goed kan worden opgenomen. De Croissant & Bladerdeeg is bakken in een bijzonder sterk, terwijl de losse, Bladertoepassingen lagen zichtbaar zijn.

Een heel dun pannenkoekje of flensje zoals bijvoorbeeld in het gerecht Crêpes Suzette.

Evenals gewone crêpes wordt de Crêpes Suzette gebakken van een zeer dun beslag. De flensjes worden nog in de pan besprenkeld met Grand Marnier om vervolgens geflambeerd te worden. Varianten hierop zijn het vullen van de flens met een bolletjes ijs of met cake.

Een ei is een voedingsmiddel dat vanouds veel door mensen wordt gegeten. Vogels waarvan de eieren gegeten worden zijn onder voornamelijk de kip, maar ook gans, eend (vooral gebruikt bij de productie van beschuit) en kwartel (vanwege het kleine formaat dienen deze gevlekte eitjes vooral als versiering of als afrodisiacum). Alle vogeleieren zijn eetbaar voor de mens, ook de schaal. De schaal is een goede bron van calcium. Een kippenei is 2 à 3 weken houdbaar. Gekoeld veel langer, na 2 tot 3 maand kan een bevrucht ei nog uitgebroed worden.

Feta (Grieks: φέτα) is een klassieke ongerijpte kaas die duizenden jaren geleden al werd gemaakt in Griekenland, Turkije (beyaz peynir), het Midden-Oosten en door nomadische volkeren in het verre oosten. Oorspronkelijk werd hij gemaakt met schapen- of geitenmelk, maar vandaag de dag wordt hij vaker voor de handel geproduceerd met gepasteuriseerde koemelk (de stevigere koeienmelkversie wordt gemaakt voor de export). Het wordt gezouten en geconserveerd in een zoutoplossing (dit kan ofwel water ofwel wei zijn), gedurende een periode van een week tot enkele maanden. Feta droogt snel uit wanneer het uit de zoutoplossing wordt gehaald.

Frituren is een kooktechniek waarbij het voedsel voor enkele minuten in zeer hete olie (160-190°C) of vet wordt ondergedompeld. Hierdoor wordt een krokante korst gevormd. Voor kleine hoeveelheden voedsel is een frituurpan goed bruikbaar, voor grotere hoeveelheden is grotere apparatuur benodigd.

Het is heerlijk om met het Fioldeeg gefrituurde hapjes te maken.

Van zuidvruchten is door het drogen vaak een groot deel van de vitaminen verdwenen, maar de mineralen en koolhydraten zijn nog volop aanwezig. Zuidvruchten worden meestal voor gebruik geweekt.

Typische gedroogde zuidvruchten zijn:rozijnen en krenten, de abrikoos, pruimen, dadels en vijgen.

Een combinatie van de bovenstaande vruchten wordt ook wel tuttifrutti genoemd.

Gember is een in de keuken gebruikte specerij met een scherpe, maar voor de liefhebbers aangename smaak. Gember wordt gewonnen uit de wortelstok van de gemberplant, Zingiber officinale, uit de Gemberfamilie.

Gember wordt in Nederland vooral gebruikt in koek en gebak, bijvoorbeeld in ontbijtkoek. In de Indonesische keuken wordt gember veel gebruikt in allerlei hartige gerechten, onder andere in een bij veel mensen geliefd gerecht zoals Babi Ketjap. Djahé is de Indonesische benaming voor gemalen gemberwortel. Veel mensen in Nederland houden niet zo van gember, als zij er niet van jongs af aan mee kennis hebben gemaakt. De liefhebbers zijn er meestal dol op. In kleine hoeveelheden kan gember echter de smaak van een gerecht sterk verbeteren, bijvoorbeeld in een fruitsalade. Ook pannenkoeken met gember worden wel gegeten. Gember wordt veel in de Joodse keuken toegepast, bijvoorbeeld in gemberbolus (gebak). Gember vormt een onderdeel van het kerriemengsel.

Snijd de kiwi, banaan, abrikoos en perzik fruit in mmoe partjes. Een ideale en snellen vulling voor dde mooie bekleding van uw taart.

Bij het bakken wordt gebruikgemaakt van de omzetting naar koolzuurgas, om het deeg te laten rijzen. Het koolzuurgas nestelt zich tegen het gluten en duwt het zo naar boven. Bovendien verandert gist de smaak van het brood. Door het op verschillende manieren te laten rijzen kunnen verschillende deegsoorten worden gemaakt met andere eigenschappen. De kleine hoeveelheid ethanol die, in dit geval als nevenproduct, geproduceerd wordt, verdampt al gauw als het deeg gebakken wordt.

Glazuur (ook wel suikerglazuur) is een substantie die vooral als versiering voor gebak wordt gebruikt. Het wordt gemaakt van poedersuiker, water, en vaak andere ingrediënten als eiwit, en roomboter. Het wordt vaak gebruikt op tompoucen, taarten, moorkoppen, en donuts.

Witglazuur: Een half eiwit met 100 g poedersuiker mengen, 
Citroen glazuur: 100g poedersuiker gemengd met citroensap roeren Chocolade glazuur: anderhalve reep chocolade smelten en 60g boter

Honing (verouderd: Honig) is een natuurlijke zoetstof die door honingbijen wordt gemaakt, met de door hen verzamelde nectar als hoofdingrediënt. Nectar is afkomstig van bloemen en bevat diverse suikers, mineralen en sporenelementen.
De bijen veranderen de nectar in honing door er enzymen (diastase, invertase, katalase) aan toe te voegen en door het overtollige vocht van de nectar te laten verdampen. Naast een nectarafscheiding door de planten zelf wordt door bijen ook nog de suikerrijke bladluizenexkretie honingdauw, die op sommige planten in bepaalde omstandigheden (aanhoudend droog, warm weder) in grote hoeveelheden voorkomt, verzameld. Een typisch voorbeeld hiervan is de dennehoning.

Honing kan worden gebruikt in bijna alle traditionele gerechten als suikervervanger. Ook in kruidige gerechten en sauzen maakt een beetje honing voor ronde, volle smaak. Het is een zuiver natuurlijk product en vloeibaar in de verse toestand. Na langdurige opslag, kristalliseert het. Door voorzichtig opwarmen wordt ze weer glad

Kardemom (Elettaria cardamomum) is familie van gember. Het is ook bekend onder de naam groene kardemom.

In de keuken worden de zaden en vaak omwille van de prijs ook de zaaddozen gebruikt. Kardemom heeft een zoete, scherpe geur en smaakt naar bergamot, citroen en kamfer.

Kardemom wordt onder andere in koek (speculaas), gebak, toetjes (bv. havermoutpap) en curry s toegepast. Het eten van kardemom zou een gunstige uitwerking hebben op maagklachten. Daarnaast zou het de eetlust bevorderen en heeft het een zuiverende werking op de adem.

Kerrie is een in de keuken gebruikt mengsel van specerijen, en ook wel de naam voor de daarmee bereide gerechten. Het woord kerrie is een verbastering van het Tamil-woord kari, wat saus betekent.

In Nederland is kerrie doorgedrongen in allerlei kant-en-klare kerriesauzen en -poeders. De smaak van de vernederlandste kerrie is niet te vergelijken met de toepassing in originele Indiase kerriegerechten.

De samenstelling van kerriepoeder varieert sterk. In elk geval zitten in kerriepoeder de volgende specerijen:

• gember, ook wel djahé genoemd
• kardemom
• koriander, ofwel ketoembar
• kruidnagel, ofwel tjenkeh
• kummel, ofwel karwij
• kurkuma of koenjit, dat de sterke gele kleur van kerrie veroorzaakt
• komijn, het Indonesische djinten
• zwarte peper

Een koekje of biscuit (van het Frans bis en cuit, "tweemaal gebakken"; vgl. beschuit) is een kleine, gebakken lekkernij die bij de koffie, thee of een drankje wordt gegeten. De echte roomboterkoekjes werden door de banketbakker gebakken. Tegenwoordig zijn koekjes ook te koop in supermarkten.

Koekje wordt ook wel eens gebruikt voor iets wat in een koekenpan wordt gebakken, zoals rijstekoekjes of viskoekjes.

Koekjes bestaan meestal uit slechts een paar ingrediënten. Koek meot je goed gekoeld bewaren. Koek blijft het best goed in een geod aftesluiten koekblik.

Het is een specerij die in veel verschillende keukens wordt gebruikt. De specerij komt oorspronkelijk uit het Midden-Oosten en het Middellandse Zeegebied.

Koriander wordt vaak gebruikt in de keukens van het Midden-Oosten, Middellands Zeegebied, India, Indonesië en andere Zuidoost-Aziatische landen, China, Latijns-Amerika en Afrika.

De zaden worden zowel heel gebruikt als in poedervorm, in poedervorm wordt het ook wel ketoembar genoemd. Indien er geen korianderzaad voorhanden is kan het vervangen worden door karwijzaad.

Er is een groot verschil in de smaak van de bladeren en de zaden. De bladeren hebben voor sommige mensen een lichte zeepsmaak, voor anderen lijkt de smaak op die van peterselie, maar met meer citroeninvloeden. Koriander kan echter ook als afstotend ervaren worden, en het eten zelfs in zeer kleine hoeveelheden volslagen verpesten. Hoe dat komt is vooralsnog niet bekend, maar het vermoeden bestaat dat er een genetische component is die hierbij een rol speelt.

Nootmuskaat is een specerij afkomstig van de muskaatboom (Myristica fragrans), die in regenrijke tropische kustgebieden gekweekt wordt. De muskaatnoot is ovaal van vorm en ongeveer twee en een halve centimeter lang. De muskaatnoot is zeer hard: in de keuken wordt de muskaatnoot daarom alleen in geraspte vorm (nootmuskaat) gebruikt. Er is fabrieksmatig gemalen nootmuskaat op de markt, maar men kan nootmuskaat ook heel kopen en zelf op een nootmuskaatrasp raspen.

De olie heeft een groene of gele kleur, in verschillende tinten. Er zijn vele soorten olijfbomen en zij geven ieder hun specifieke olie. Het hoofdbestanddeel van olijfolie is het onverzadigde oliezuur. Daarnaast bevat het palmitinezuur, een verzadigd vetzuur. Een rijpe olijf bevat 15-35% olie, afhankelijk van de soort, de bodemgesteldheid en de weersomstandigheden

De olijf is de vrucht van de olijfboom (Olea europaea), een boom van de olijffamilie (Oleaceae). Het geslacht Olea telt ongeveer 30 soorten met een groot spreidingsgebied, voornamelijk in de Oude Wereld. De olijf zelf wordt gegeten en uit de pit en het vruchtvlees wordt olijfolie gewonnen. De olijf is traditioneel en ook vandaag de dag nog een van de belangrijkste landbouwproducten van onder andere de landen rond de Middellandse Zee.

De meeste mensen kennen het onderscheid tussen de groene en de donkere (zwarte) olijven. De groene olijven zijn eigenlijk de onrijpe vruchten. De zwarte zijn dan ook zachter en wat sterker van smaak.

Er vallen meer soorten olijven te onderscheiden. In het Grieks wordt onderscheid gemaakt tussen onder meer zes verschillende soorten: elitses (klein van formaat, met weinig vruchtvlees), kalamata (grote zwarte olijf), thasos, ionische groene en throumpes (gerimpelde olijven).

De wilde marjolein (Origanum vulgare) is een plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). Wilde marjolein staat in supermarkten en tuincentra beter bekend als oregano, maar wordt ook wel eens palingkruid genoemd. De plant kan zich door middel van uitlopers sterk vermeerderen. In België en Nederland is de soort onder meer bekend uit de Italiaanse en Griekse keuken.

Piment (Pimenta dioica) is een plant en specerij uit Midden-Amerika en West-Indië. Piment is ook wel bekend onder de naam Jamaicapeper, pimentbes, allspice of nagelpeper. De zaden worden gebruikt in gedroogde vorm, eventueel gemalen. De zaden ruiken naar kruidnagel met een vleugje kaneel en nootmuskaat, de smaak is echter scherp peperig.

Piment bevat de stof methyleugenol. Bij dierproeven en ander onderzoek blijkt deze stof gentoxisch te zijn en daarmee mogelijk kankerverwekkend. Of piment daarmee kankerverwekkend is voor mensen moet blijken uit nader onderzoek.

Piment was waarschijnlijk reeds bekend bij de Azteken en de Maya s, het werd er waarschijnlijk ceremonieel gebruikt, alsook om chocolade mee te kruiden.

De pompoenbloem heeft van nature een zachte smaak en kan voor allerlei doeleinden in de keuken worden gebruikt. In de meeste keukens wordt de pompoenbloem gevuld of voorzien van een deeglaagje alvorens gefrituurd te worden.

De Spaghettipompoenen behoren ook tot de soort Cucurbita pepo en heeft grote, langwerpige, bleekgele vruchten. Alleen de jonge vruchten hebben een redelijke smaak. Het gekookte vruchtvlees lijkt op spaghetti.

Ook kan van jonge pompoenvruchten, als ze 5 -10 kg zwaar zijn, jam gemaakt worden en kunnen ze net als de komkommer, augurk en courgette als smaakdrager worden gebruikt. Het meest geschikte ras hiervoor is Goliath. Het ras Gele Reuzenmeloen is vanwege de meer vezelige vruchten hier minder geschikt voor.

De kleinere, Japanse rassen met een gewicht van 2 tot 4 kilo hebben een betere smaak. Er is een Japans ras met oranje kleur, zeer stevig vruchtvlees en een zoete smaak, de Hokkaido. Ook is er een groenkleurig ras, wel "kastanjepompoen" genoemd, dat een iets pittige, kastanje-achtige smaak heeft en stevig okerkleurig vruchtvlees.

De Spaghettipompoenen behoren ook tot de soort Cucurbita pepo en heeft grote, langwerpige, bleekgele vruchten. Alleen de jonge vruchten hebben een redelijke smaak. Het gekookte vruchtvlees lijkt op spaghetti.

De courgette is een niet klimmende pompoen met komkommerachtige vruchten. Voor de vruchtzetting is bestuiving door bijen noodzakelijk. In Griekenland en Italië worden zeer jonge vruchten waar de gele kroonblaadjes nog aanzitten als een delicatesse gegeten. Meestal worden de vruchten, die een flauwe smaak hebben, geoogst als ze ongeveer 20 cm lang zijn. Bij latere oogst worden ze sponzig.

Prei (Allium porrum) is een plant uit de lookfamilie (Alliaceae). De soort is verwant aan ui, bieslook en knoflook en wordt als groente gegeten. Bij deze soort komen ook als groente voor: de tot 500 g wegende bol van Olifants of grootkoppige knoflook (Allium ampeloprasum var. ampeloprasum) en kurrat, waarvan de bladeren gegeten worden. Kurrat wordt in Egypte en het Midden-Oosten geteeld.

Pure chocolade heeft een hoger gehalte aan cacaoboter dan chocolade. Daarnaast is het minder stroperig en daarom kan het makkelijker verwerkt worden worden in gerechten. Melkchocoladeis beter te verwerken  en heeft minder massa dan pure chocolade. Zij zijn het beste behandeld op 30-31 ° C.
Witte chocolade bevat veel cacaoboter, suiker en volle melkpoeder. Dit moet worden gesmolten bij 30 ° C. Purechocolade is degene met het hoogste gehalte aan cacao. Hij is niet zoet en gaat smelten bi jeen temperatuur van 31-32 ° C.

QimiQ - de eerste crème-basis en  is het enige natuurlijke product met crème Geling Garantie bij koken, bakken en raffinage.

De naam is een fantasienaam en vanuit het Duits samengesteld uit "QUICK" (= snel) en "melk" (= melk).

Dit kan eenvoudig worden gebruikt in romige gerechten zoals sauzen, spreads en kok strudelvullingen, met een laag vetgehalte . QimiQ bestaat uit 99 % crème met slechts 15% vet en 1% van hoogwaardige gelatine.

Een quiche of quiche lorraine is een hartige taart, meestal gemaakt met bladerdeeg gevuld met een luchtig opgeklopte mix van eieren, spek en slagroom. Quiche wordt meestal warm opgediend.

De naam is afkomstig van het Duitse woord Kuchen (cake).

Er zijn vele recepten met verschillende groenten (prei, broccoli, champignons, ...), met vis en vlees, en met kaas, maar deze mag men niet echt quiche lorraine noemen. Andere varianten zijn die met extra kaas (quiche vosgienne) en met uien (quiche alsacienne).

Een rozijn is een gedroogde druif.

Omdat een groot gedeelte van het vocht uit de druif is verdwenen, zijn rozijnen zoeter dan druiven.

Rozijnen kunnen zo worden gegeten, maar worden ook in allerlei gerechten gebruikt. Een bekend recept met rozijnen is boerenjongens.

Saffraan is een specerij die gewonnen wordt uit de saffraankrokus (Crocus sativus), een knolgewas dat behoort tot de familie van de lissen (iridaceae). De oranjerode stampers van deze violetbloeiende plant leveren de zeer kostbare saffraan, die zowel kleur- als smaakstof is. Saffraan zou mogelijk een geneeskrachtige (pijnstillende) werking hebben.

Spek is over het algemeen varkensvlees, dat veel vet bevat.

Spek zit bij het varken op de rug en op de buik. Rugspek bestaat voornamelijk uit vet. Buikspek bevat meer vlees, het zogenaamde doorregen spek.

Streusel algemeen:
Deeg; 4 eieren, 250 gr. bloem, 200 gr. suiker, 0,5 pakje bakpoeder.
Kruimels; 250 gr. boter,400 gr. bloem, 200 gr.suiker.

Eerst maak je het roerdeeg met de mixer. Dan doe je alles voor de kruimels in een kom, de boter in stukjes en dan wrijf je met je vingers alles door elkaar tot je grove kruimels hebt.
Bij 220 graden ca. 25 min. bakken. Het is ook lekker wat vloeibare slagroom over de nog warme koek te verdelen.

Verschillende soorten Streussel voor uw taarten en gebak soorten hebben we hieronder uiteengezet:

Met noten: Deel de hoeveelheid bloem voor de helft en vul het aan met dezelfde hoeveeleid gemalen noten.

Kaneel: Voeg 2 theelepels kaneel poeder toe. Deze pittige variant past zeer goed met een appeltaart.

Met kokos: vervang een kwart van de bloem voor de kokos. Dit past heerlijk bij een bessentaart - een bosbes kruimeltaart en alle van de exotische soorten.

De naam ui (Allium cepa) (ook wel "ajuin" of "juin" genoemd in Zuid-Nederland en Vlaanderen) wordt meestal gebruikt voor Allium cepa, ook de tuinui genoemd. Het is een plant uit de lookfamilie (Alliaceae).

Uien hebben een sterke smaak en geur, die verminderen bij verhitting. Ze hebben in het algemeen een papierachtig buitenste vel over een gelaagde kern. Ze worden wereldwijd gebruikt in de keuken, en bestaan in allerlei vormen en kleuren.

Vanille is een smaakstof afkomstig uit de vruchten van de klimorchidee van het geslacht Vanilla. De naam komt van het Spaanse woord vainilla.

Voor zelfgemaakte vanillesuiker doe je in de pot met suiker stokjes van vanille. Een geode verding is op iedere 250 gr een stokje.

De Vorarlberg Bergkaas is een regionale specialiteit van de Oostenrijkse staat Vorarlberg. Dit traditionele voedsel is een Europese beschermde oorsprongsbenaming.
Vorarlberg Bergkäse wordt alleen gemaakt in tal van Alpine zuivelfabrieken van het Bregenzerwald, in het Groot en Klein Walsertal en in Walgau met rauwe melk en alleen met natuurlijke fermentatie to kaas gemaakt. De bereidingswijze is nauwelijks veranderd voor eeuwen, zelfs vandaag de dag wordt gebruik gemaakt van een grote koperen ketel en wordt de kaas verzorgt tijdens de rijping naar de traditionele manier met een zoutdoek. Bergweide grassen en kruiden geven de melk zijn aromatische tonen en de kaas zijn stevig en intense smaak.

De vulling van strudel mag u nooit op de nooit heet op het strudeldeeg leggen, het deeg kan dan op voorhand al gaan rijzen.

De wortel is het ondergrondse deel van de plant, waarmee deze water en opgeloste voedingsstoffen uit de bodem opneemt. Door opname van water ontstaat er een worteldruk, die bij onvoldoende verdamping door de bladeren zo groot kan worden dat water bij de bladpunten naar buiten wordt geperst. Dit verschijnsel wordt guttatie genoemd. Ook zorgt de wortel voor de verankering van de plant in de grond. Voor een goede groei moet de grond voldoende lucht bevatten.